003 Stevig, stoer en sterk

Stevig stoer en sterk

D’ aloude windmolen
nog steeds stevig stoer en sterk
geboren worden in 1391 is niet niks.
Wieken wijd gespreid in blauwe luchten
verwelkomde hij ons
wij, de Ninofse wandelaars.
Wandelaars evenzeer met leeftijd getooid
en benen soms stram en zwaar
maar nog steeds stevig stoer en sterk.

Wandelen*
ongestoord babbelend honderduit
genietend van het groene glooiende land
het vruchtbare Vlaamse land van Breughel
met kapelletjes Mariagrotten een gekruisigde Christus
met slapende koeien stoere paarden
braambessen zoete druiven mais aardappelen
en het rijpende gele graan
schenkend het dagelijkse brood.

Wandelen
langsheen voetwegeltjes vol welluidende namen
Bultklets Poelkveld Woestijn Tomberg
Krommen Kemel Molenkauterlos Vossenbunder
omzoomd met boerderijen landhuizen majestueus reuzegroot
-eentje zelfs mijn geboortehuis-
en dan het lekkere ambachtelijke ijs, het geuzestreekbier.
Lieve molen hou je goed
stevig stoer en sterk

doen wij ook.