Hindernissenparcours

 

 

 

Vandaag met mijn stalen ros

- moderne elektrische fiets -

op weg naar het reddende vaccin

doorkruist het zachte land

denkend hoe eeuwen terug

d’ oude Belgen met hun Romeinse heirbanen

evenzeer doorkruisten dit zachte land.

Overstekend een expressweg breed recht lang

gevoed met razende auto’s

een slagboom flankerend een denderende trein

onder een stenen brug

bovenop onzichtbaar wederom een trein

dwarsen een steenweg ontwijkend auto’s fietsers wandelaars

over een houten brug draaiend lenig sierlijk

onderaan mijn voeten opnieuw een trein

boven mijn hoofd nu een smalle kleine konker

weldadig vol geschilderd

daarboven de gierend snelle wagens

en tot slot een brede betonbrug

overspannend oerstevig

de glinsterend stromende Dender.

Tussen dit alles

het groene gras

vol paardenbloemen blinkend geel

de boer ploegend de akkers

vierschaar in aanslag

meeuwen en kraaien zoekend ‘t verse voedsel

schapen wit en zwart

paarden grazend onverstoord

en de stilte weids weldadig

ongeremd het spel der wolken hoog

tussen bomen krom en scheef

en ik

 

één klein deeltje van één groot geheel.