Zeg me*

 

 

 

Zeg me:

ik word stilaan oud

mijn rug heeft het koud

ik krijg grijze haren

langzaam worden mijn gebaren.

Zeg me:

mijn voeten stinken erger dan azijn

ik snurk en ronk als een zwijn

mijn linker oor lijdt aan doofheid

en ik mank bij moeheid.

Zeg me:

beredder het huisgezin alleen

naar 101 vergaderingen moet ik heen

de plicht eist me op

 

elkeen zeurt en zaagt om mijn kop.Zeg me:

vrienden, familie, buren weet ik veel

eisen flink hun deel

het huis, de tuin - een woud -

alles schreeuwt om grondig onderhoud.

Zeg me:

zélfs met mij blijft je weemoed

want voor 't diepzinnig ontrafelen van je gemoed

en 't volgen van je blij-waanzinnige dromen

plantte ik de verkeerde bomen.

 

Slinkt

verslindende

verblindende

verliefdheid

dan nooit?

 

                                                  * foto: Raamgedicht Passage Pieter Van Aelst nr. 1

                                                    Valentijn 2021