Afscheid Roemenië - Hongarije

 

 

Beste EHSAL-Welcome Travel-vrienden,

voor de negende maal

mijn reisverhaal

vrolijk en licht

in de vorm van een rijmend gedicht.

Voor de eerste keer bleven we dicht bij huis

zijn d’ andere werelddelen niet langer pluis?

Neen, maar Europa is ook een mooi continent

en het scheelt hem méér dan een cent.

Vele landen werden uitgeplozen

tot er voor Roemenië werd gekozen.

Rik en Hassan doen steeds hun extra best

dus nog iets speciaals erbij: Boedapest.

Vrijdag 14 oktober 2016, 10.20 u onze eerste vlucht.

Daar héél hoog in de lucht

heb ik elkeen gegroet, gekust

goed voor een hart vol rust.

Lekkere Demel sachertorte taart eten in Wenen

ondertussen strekkend de stram geworden benen.

De tweede vlucht, deze naar Boekarest

verliep eveneens opperbest.

We hebben direct verder ons opperst best gedaan

het sjieke Novotel aan Calea Victoriei, de Overwinningslaan.

Dank zij een uitgebreide toeristische bustocht

hebben we vele pleinen en monumenten bezocht.

Aan prachtige gebouwen grappige groepsfoto’s genomen

en met open mond gekeken naar Ceausescu’s dromen.

Zijn paleis onvoorstelbaar groot, rijk, waanzin ten top

reuzenwerk, maar vooral niet denken aan de manier waarop.

In het Nationaal museum een schilderij van Pieter Coecke van Aelst

wat ben ik fier op mijn nabijgelegen stad Aalst

en ook op de zovele Vlaamse schilderijen: Van Dijck

Brueghel Rubens Teniers: ik voel me cultureel schitterend rijk.

Gezellig eten in het beroemde Pescarus restaurant

wat is reizen met de EHSAL lekker en plezant.

We zagen de Opera, de Patriarchenkerk, de Militaire Academie

het Justitiepaleis en de Triomfboog van Parijs, ttz een copie

het Plein van de Revolutie en het monument van de Vliegenier

namen een lunch in de Caru’cu bere, legendarisch voor zijn bier.

Zondag was  het twee uur lang wachten bij koude wind

maar we bleven desondanks goedgezind

want dat kasteel van Peles moesten we zeker zien.

Zo’n pracht en praal, schoonheid tien op tien.

 

De supermodernste technieken van de 19de eeuw

in de tuin reuzebeelden van hond tot leeuw

en in zijn park, volgens Veerle zelfs een wilde wolf.

Ondertussen in de kou maar dromen van een hittegolf.

Die wolf wou ik wel zien, dus ikke, goedgelovig daarheen

helaas, niks wolf, Veerle zette mij op het verkeerde been.

Na het bezoek van Peles zijn immens kasteel de volgende klus

wachten op chauffeur en bus

allemaal dicht bijeen

wachten tot kwart na één.

Eens in de bus kregen we van Renée een chocotoff

dat was lekker lief en tof.

Nabij de Duiste Rijn is er lekkere wijn

maar ook deze van het wijngoed  Rhein

mag er zeker “zaain”.

In Bran op bezoek in het kasteel van Dracula

griezelen, huiveren, zeker niet lachen: olala.

In Brasov bij de zwarte kerk was er plots iemand verdwenen.

Rustig denken, redeneren, nie panikeren

onmiddellijk beginnen met zoeken

kerken, pleinen, alle mogelijke hoeken

efficiënt en doelgericht

tot komt het blije bericht:

de verloren dochter gezond en wel

wacht op ons in het hotel.

In Miercurea aten we goulash met Hongaars bier

heel gezellig, och bleven we nog maar wat langer hier

maar neen bye bye Transsylvanië

hop verder naar Moldavië.

Een korte fotostop om te spelen in de sneeuw

waarbij Christian te keer ging als een jonge leeuw.

Wandelen langs het rode meer

romantisch mooi, wat wil je nog meer?

In hotel Central Plaza de verwarming onregelbaar, enorm snikheet

toen deed ik wat mijn grootmoe deed

het venster openzetten

zo werd het goed, kon niks mij nog letten.

Ik bewonder de moderne techniek

maar als ie niet werkt word ik ongeduldig, ziek.

We zagen talrijke binnen en buiten beschilderde kerken

uitbundig mooie kleurrijke wereldkunstwerken.

Mooi de vele vele nonnetjes in wit en zwart

bescheiden stille dames met een gouden hart

die in hun rijk beschilderde kloosters in kerken

continu bezig zijn met bidden en werken.

Korneel onze gids vertelde veel over serafijnen en cherubijnen

maar niks over vrouwen gekleed in rokken met baleinen.

Wat kan ik nog meer vertellen over Korneel?

 

Heel veel heel veel.

Geduldig, duidelijk, vriendelijk en goed

vond zelfs Jo zijn verloren hoed.

Onophoudelijk putte hij zich uit

om met zijn stem ééntonig en luid

ons tijdens de busritten te vergasten op 1001 wetenswaardigheden

over het heden en verleden van alle bezochte steden.

Ook over kloosters en kerken kwamen we veel te weten

neen, deze gids zullen we niet snel vergeten.

Trouwens in de bus zouden we ons nooit vervelen

Hassan vertelde vele moppen, zelfs in 4, neen in 3 delen

Ook de gids deed mee

elke dag startte hij met een mop, soms zelfs een stuk of twee.

Het stoomtreintje was plezant

alleen de vuile rook héél ambetant.

We zongen als schoolkinderen vrolijk en blij

over zeven wagonnetjes netjes op een rij.

Het middageten vond plaats in Dracula’s geboortehuis.

Vond iedereen het daar wel pluis?

Over die graaf Dracula hoorden we vreselijke verhalen

écht om te kotsen, op zijn Hollands gezegd om te balen,

zoveel ellende, oorlogen, bloedvergieten.

Eigenlijk moet je van die mensheid niet meer verschieten

want zelfs nu nog houden we niet al teveel van elkaar

en vliegen we elkaar nog steeds in het haar.

Zeker nooit vergeten het volksmuseum van Neculai Popa in Tarpesti

vol populaire naïeve kunstvoorwerpen: wat een uitgebreide collectie.

Alle kloosters om ter mooist: Agapia, Neamt, Modovita, Sucevita

Maar het mooist de blauwe parel in Bucovina

de Sixtijnse kapel van het Oosten met het Laatste Oordeel

een subliem fresco verbeeldend wat misschien ook eens wordt ons deel.

De burchtkerk in Biertan

is inderdaad én een mooie burcht én een mooie kerk en dan

gezondheid: drinken de nationale Palinka-drank

Gekregen van Hassan: hiervoor een grote dikke dank.

De laatste dag in Roemenië mochten we eindelijk uitslapen

weg met de moeheid, het vele gapen

vertrekken om iets voor tien

om o.a. Sibiu te zien.

We klommen de Scholierentrap naar boven

om daar de Duitse Evangelische God te loven.

Er was ook een katholieke kerk in witte steen

ik op mijn eentje stilletjes er heen

hier moest je wel betalen

maar had je geen gids nodig om te vertalen.

Is een trein altijd een avontuur

welk spoor, welke richting, welk uur

een nachttrein is extra bijzonder.

Het lijkt bijna een wonder.

Naast een wiggel waggel rijdend bed

heb je ook nog een wasbak, een toilet

en een gezellig intern rijdend reiscafé.

Bijna iedereen ging mee naar dat café

om daar bij een nachtelijke Palinka, wijn of pint

te vergeten de plotse Roemeense regen en wind.

Aangekomen in Hongarije kregen we een lekker ontbijt

voor onze hongerige magen juist op tijd.

We kregen zoveel te drinken, te eten

dat ik bijna kreeg een vreselijk slecht geweten.

Doch wat zei die goede lieve Hassan?

“Iedere kilo is een kilo vreugde erbij, het kan!”

Taart in Cukraszda Gerbaud’ s werelds mooiste koffiehuis.

Ik voelde er mij niet thuis

aan zo’n extreme luxe geraak ik niet gewend

ook al heb ik meer dan een dollarcent.

Op deze reis

krijgt Boedapest van mij de schoonheidsprijs.

Boedapest mag er zijn

met zijn leeuwenpoort, Matthiaskerk en –fontein.

grote of kleine honger, geen nood

er is zoveel meer dan ons dagelijks brood.

In plaats van na de noen

een dutje te doen

zijn we snel wat inkopen gaan doen

we hadden immers nog zoveel dingen vandoen.
Eenmaal voldoende spullen gekocht

de beroemde blauwe Donau opgezocht.

Maar er was wind en de zon allang verdwenen

en die schone blauwe Donau uit Wenen

was eigenlijk grijs.

De mooie gebouwen errond stelden we wel op prijs.

Aan boord van de Donau-boot een lekkere welkomdrank

aan de organisatoren een dikke dank.

Moe en voldaan

kwamen we na een uurtje varen in Budapest aan.

En aan de kade wie stond er daar?

dat busje van ons, helemaal klaar.

Op maandag 24 oktober de herdenking van de Hongaarse opstand

het begin van het einde van de communistische onderdrukkende hand

juist zestig  jaar geleden, een merkwaardige dag.

Sindsdien in het midden van de Hongaarse vlag

een groot rond gat.

De Hongaren waren de Russen méér dan zat.

Dinsdag naar Godollo, maar eerst een eindje om

om te bezoeken het barokke kerkje Also templon.

Twee uur lang het Grassalkovichspaleis van Sissie verkennen

leerden zo zelfs haar lievelingsdichter kennen.

Onze gidse citeerde één van zijn gedichten

voor ons zou het zijn zwoegen en zwichten

maar voor Hassan met zijn talentalent

een fluitje van ne cent.

Direct kon hij het feilloos nazeggen.

Voor deze man moet iedereen de duimen leggen.

We leerden over Maria Theresia, Franz-Jozef, Elisabeth

zelfs over hun escapades in bed.

In het Museum van terreur

een lange rij wachtenden aan de deur.

Dank zij onze gids mochten we direct binnen gaan

om daarna buiten te komen geheel ontdaan.

Zoveel geweld, haat, miserie, verdriet

overal ter wereld hetzelfde lied.

Noem maar op Goelag, Rwanda, Cambodja, Vietnam, Buchenwald…

wanneer ooit een HALT?

In de Széchenyi thermen zwemmen in heerlijk warm water.

Ikzelf doe het eens, later

want zwemmen dat kan ik niet.

Geen zorgen, ik heb daarover geen verdriet.

Naar het kleine mooie plaatsje Estergom

kom ik bij leven en welzijn zeker wederom.

In het Visegrad renaissance restaurant

was het koninklijke eten naar mijn tand

ree-ragout, soep met dragon en room

dan hertenfilet in rode wijn: een droom.

We bezochten ook het enorme reuze parlement

iedereen natuurlijk onder de indruk en zeer content.

Bewonderden ook de glorieuze staatopera, schitterend magnifiek,

wat een gouden rijkdom, onbeschrijfelijk sjiek.

De opera van Boedapest kleiner maar nog mooier dan die van Wenen.

Neen niet lachen, jaloezie is om te wenen.

Zelfs een koning kan verschrikkelijk kleingeestig zijn.

Zijn eis: Boedapest zijn opera moet steeds kleiner dan die van Wenen zijn.

 Beste vrienden,

ik hoop dat jullie mij zullen vergeven

ik heb niet alle details beschreven

niet omdat ik ze niet zou weten

of het zelfs al ben vergeten

maar het was ofwel in het hotel achterblijven

om nog wat méér te schrijven

ofwel met jullie mede gaan.

Dat heb ik dan ook gedaan

want er was nog veel moois te ontdekken, te zien

dus nu of nooit meer misschien.

In ieder geval Hassan, Rik, Bernadette gefeliciteerd

een dikke eerste prijs

het was opnieuw een merkwaardige reis.

Jullie zijn beter dan de beste koning, graaf of paus

van ons een dik verdiend applaus.

We hebben heel veel gezien, bijgeleerd

gewandeld, gedronken, gegeten.

We zullen Roemenië en Boedapest nooit vergeten.

Het moment van tijdelijk afscheid is gekomen

we kunnen opnieuw starten met dromen

dromen van de volgende EHSAL- Welcome Travel-vakantie

joepie, joepie, joepie!!

 

Boedapest, 27/10/2016

PS:

Ongezien,

nu, alles moet je voor het eerst eens zien,

ook ongehoord

want er volgt nog een nawoord.

Wat er in Boedapest de laatste avond is gebeurd

heeft een beetje mijn hart gescheurd.

Door omstandigheden was er geen ruimte geen tijd

om tot mijn en velen anderen hun spijt

mijn afscheidsgedicht volledig voor te lezen.

Slechts de helft of zo kon ik voorlezen

jullie hebben slechts een stuk gehoord

zeker niet het allerlaatste woord.

Niet dat ik daarom loop te bibberen en te beven

er zijn ergere dingen in mijn leven.

Neen ik ben blij dat het nu op papier/computer is gezet

dus veel plezier en pret

geniet en lees nu maar het volledige gedicht

en vooral kijk uit naar het komende zomerlicht

én de komende reis, wanneer, waarheen, kort of lang

géén belang, samen met EHSAL op reis: dat is pas van belang!

 

                                                        Terugkomdag, Borsbeke, 20/1/2017

 

 

Nera Redant

www.dichterbijnera.vlaanderen