Afscheid reis Macedonië-Albanië

 

 

 

Beste OKRA-vrienden allemaal

hier nogmaals verzameld in deze zaal

ik ben zo vrij om even uw aandacht te vragen.

Mag dat na tien mooie dagen?

Ik wil kort onze reis samen vatten

want jullie waren échte schatten

schatten van mensen.

Wat een mede-reizigster zich méér wensen?

Onze reis is voorbij

dat stemt me droef maar ook blij

want alles is prima verlopen

al hebben we veel moeten lopen…

Het begon vorige week zaterdag, midden in de nacht

elkeen keurig op tijd, bij OKRA wordt dat verwacht.

In Zaventem een lange rij

aanschuiven zij aan zij

juist op tijd de vlieger in

dus al bij al een goed begin.

Ook in Macedonië papieren laten zien

dan busje in, rijden een minuut of tien

opnieuw paspoort afgeven

kamers verdelen, blauw bandje aan, klaar voor ’t vakantieleven.

De rest van de dag even wennen

restaurant, bar, zwembad verkennen

om dan maandag onze eerste uitstap met de bus.

Een hele ervaring, een hele klus.

We bezochten twee oude vervallen kerken

mooi, maar nog veel uit te voeren werken

bewonderden de orthodoxe iconostase,

wondermooie iconen die je doen neigen naar extase

en een speciale schilderij van de twaalf apostelen allemaal

aan een ronde, dus niet rechthoekige tafel voor ‘t Laatste Avondmaal.

We leerden over de uitvinding van het Griekse alfabet

het raden der letters veroorzaakte dolle pret

en pauzeerden in een arena uit de Romeinse tijd.

Hier streden de gladiatoren hun strijd

de christenen werden geofferd aan de barbaren

zij worden nu vereerd als martelaren.

We kuierden langs standbeelden en monumenten

om daarna te winkelen: laat rollen die centen

kochten parels, oorringen, juwelen, magneten

en vooral de postkaarten niet vergeten.

Vergaderen, je bent voor of tegen

maar ook op vakantie moet je overleg plegen.

 

Extra uitleg door Monique en gids Sweto

over de uitstappen naar Prespa, Krusevo, Mavrovo

of zelfs een rit per jeep of te paard

kiezen maar, alles is de moeite waard.

Voor 39 euro wel te verstaan

want soms wordt er nog wat bijgedaan.

Op dag 3, dinsdag viel de groep uiteen

sommigen bleven thuis, anderen Prespa en ik, ik alleen

vertrok naar Skopje, de hoofdstad.

Ja dat was me wat

oud en nieuw, prachtig spuitende fonteinen

grote majestueuze gebouwen op immense pleinen

Alexander de Grote op zijn steigerend paard

fier prachtig paard met lange staart.

Er wordt wat afgeruzied over die Alexander

hij is van ons, nee van ons, niet van een ander.

Woensdag, dag vier werd het gluren

gluren in Albanië, bij onze buren.

Vielen goed mee, die Albanezen

ja, ze mogen er wezen

al blijft het oppassen geblazen

of ze nemen je misschien toch te grazen

bv. bij de ochtendkoffie of drank

hoeveel was het nu, in Denar, Leka, Euro of Frank?

Theo, wellicht een man met véél poen

kocht een eiken vat om cognac in te doen.

Gezondheid Theo, laat maar rijpen

misschien dat we later eens komen kijken…

Langs de weg kleine ronde bunkers uit steen

getuigenissen van Wereldoorlog eén.

Eten plaatselijke vis in het Malo-restaurant

warm, gezond, fijn, iets naar onze tand.

In het schildpaddencafé Leza, gelegen aan het water

babbelden we gezellig over vroeger, later

om daarna nog wat te wandelen langs oude straten

vervallen huizen, weinig volk, bijna verlaten.

Op dag vijf varen met een grote luxe boot

romantisch mooi, ik genoot mij dood.

Bezoek aan het klooster Sint Naum vol met kunstenaarswerken

iconen en houtsnijwerk, zo typisch voor deze kerken.

Met een roeibootje doorheen een natuurgebied

ondertussen zachtjes zingen een weemoedig lied.

Dan lekker eten, zigeunermuziek en wijn

wat kan het leven zalig zijn.

Het orkestje speelde voor de verjaardag van Jan

tranen van vreugde, ontroering: man man man.

Zag ik ooit de bronnen van de Nijl, die van de Drim

zeker even mooi, mij niet te min.

 

Op het gemak weer wat wandelen, kuieren, lopen

héél veel souveniertjes kopen.

Vrijdag

vrije dag.

Op zaterdag trok ik met drie anderen naar Krusevo

de overigen deden andere dingen, bv. do-do.

Zondag, rustdag of niet

thuisblijven dat kunnen we niet.

Georganiseerd bezoek voor ons allemaal

naar Bitola, een stad van pracht en praal.

Om 8u30 iedereen paraat

bij OKRA komt men nooit te laat.

Bitola net als Ohrid prachtige stad

eerst koffie of een dikke druppel, niemand zat.

Dan klauteren tussen oude opgravingen

om op het einde met een plaatselijk koor te zingen

over the happy days en the saints are marching in.

Jean-Pierre in topvorm, duidelijk zijn zin

hij verhief zijn sterke leidende stem

het koor volgde hém.

Ik kreeg er letterlijk kippenvel van

zo ontroerend mooi, het kan.

Ik onthou ook de kleurrijke mozaïeken

van Romeinen en Grieken.

Eten op de eerste verdieping in een sjiek restaurant

lekker mals rundvlees, iets naar mijn tand.

Slenteren door de drukke Bredestraat

met het standbeeld van Philips II op zijn paard

nog een bezoek aan het archeologisch museum en de zaal van Ataturck

een groot visionair president, helemaal géén schurk.

Op de terugrit langs groene bergen en ravijnen diep

was het in het busje heel stil, net of iedereen sliep.

Gisteren voorlaatste dag

alles wat rustiger, het mag.

Toch kon een groep uit Atom het niet laten

ze gingen op zoek naar dorpjes leeg en verlaten.

Met een taxi naar omhoog

hemelhoog tot bijna aan de regenboog.

Roger, een OKRA-lid met lange benen

speelde gids, hij bracht ons overal henen.

We groetten een oud vrouwtje in haar kapotte huis

wandelden voorbij het reuze metalen kruis

aten pannenkoeken met blauwe bessen

en dronken een grote pint om onze dorst te lessen

bewonderden een plaatselijke ezel, een rustig dier

en ik nam een klein plantje mee, levendige souvenir.

Zalig dit leven in de ongerepte natuur

maar mooie liedjes zijn van korte duur.

 

 

 

Het hotelpersoneel deed zijn best om ons te verwennen

ze leerden ons nieuwe drankjes kennen

Kruskovac was één ervan

een aanrader, proef ervan!

Ook genieten van het vele eten, lekker fijn

maar het mocht wel wat warmer zijn

hoe lekker ook koude friet

dat lusten we niet.

Zo, beste lieve reisgenoten

vandaag onze eerste dag regen

regen valt eigenlijk altijd wat tegen

betekent dat het tijd is om op te staan

tijd om naar huis te gaan.

Maar eerst nog een oprecht dankwoord

een dankwoord vanuit dit prachtige vakantieoord.
Eerste dank aan Sweto, onze plaatselijke lieve reisleider

ergens verdwenen achter een of andere einder.

Dank aan Jean-Pierre van OKRA-ATOM

nu meer dan ooit gekend alom.

Dank aan Bertha, een sterke vrouw, geen man

maar waarop je in vertrouwen bouwen kan.

Dank aan Monique, laat ons de handen in elkander slaan

Ze heeft het prima gedaan.

Applaus

En jullie beste reisgenoten, ook jullie wil ik danken

laat ons eigenlijk elkaar wederzijds bedanken.

Ik wil eindigen met één der vele rijke Vlaamse gedachten

-wat kun je anders van mij verwachten-

Vaert wel en levet scone.

 

PS : ik ben nog iets vergeten

iets dat jullie allemaal moeten weten

Jean-Pierre verjaarde vorige nacht

dus nog een luid applaus, niet zacht.

Hip hip hoera

En Monique hier een kaartje

geen cadeautje maar een mooi dankkaartje

hartelijk dank van ons allemaal

en hopelijk tot een volgende maal.

 

 

 

                                                              Nera Redant

Ohrid, 30 juni 2015