Afscheidsgedicht reis Democratische Republiek Congo

 

 

Waarde reisgenoten

lieve reisgenoten

lieve vrienden allemaal

dit was dan ons laatste gezamenlijk middagmaal.

Daarom wil ik jullie even ambeteren

een dankwoordje placeren

de reis resumeren

de beleefde dingen catalogeren.

Onze Congo-reis is gedaan

tijd om naar huis te gaan

tijd om van moeheid te recupereren

de koude winter te trotseren.

De heen-vlucht verliep zoals het hoort

hierover geen kwaad woord

armbandje aan en met een busje naar ’t hotel

dat verliep efficiënt en snel.

Direct, te voet een bezoek aan Kinshasa-stad.

Peter vertelde dit, vertelde dat
we luisterden met stijgend ongeloof

ook al waren we helemaal niet doof.

Na het jawoord van vele autoriteiten

maakten we kennis met de havenactiviteiten.

Zo wat alles wordt ingevoerd

de helaasheid van die dingen heeft ons diep ontroerd.

Voor het eerst hebben we daar geleerd

dat ondanks alles iets toch iets marcheert.

Kinshasa heeft een reuzenstation

met treinen, sporen, een perron

maar de trein die rijdt er niet

of je het nu gelooft of niet.

Onze Francine was in haar element

blij en supercontent

vond de plek waar haar wiegje stond

en zag ook haar doopvont.

We gingen naar de mis

in Congo een zingende vrolijke gebeurtenis.

Een prof met een moeilijke naam

een lieve fiere prof met faam

toonde ons de Nationale Archieven

laat ons lief zijn en zeggen: oude papieren en brieven.

Die Nationale Archieven, onbeschrijfbaar

een warboel ongelooflijk onvoorstelbaar.

Dan hop naar Kisantu, naar de kathedraal

schitterende pracht en praal

een sprookje gelijk

gerestaureerd door een man héél rijk.

Wandelen in de grote Jardin Botanique

een goed onderhouden tuin, heel chique.

Was de accommodatie daar primitief

met bitter weinig gerief

met een blauwe emmer als waterkan

trokken we goed onze plan.

In het station van Matadi liep het bijna fout

al waren we niet op zoek naar goud

diamanten, geweren of munitie

zelfs geen kostbare olie

plots werden we omringd door de presidentiële wacht

best dat men dan niet lacht.

Als een echte leider gaf Peter het bevel:

allemaal in de auto en snél!

Sindsdien zijn stations verboden terrein

ook al rijdt geen enkele trein.

We hebben gevaren op de Congo-stroom

mooi, romantisch, een droom

toen kwam plots de regen

maar zelfs dat viel nooit tegen.

Er was eens een Chinees paviljoen

gezet met heel veel poen

nu is er alles kapot

slechter, vuiler dan het grootste krot.

Plots stond daar een gewapende soldaat

hij werd een beetje kwaad

we trokken er ons niks van aan

zijn rustig voortgegaan.

Op dag zeven zegden we vaarwel

aan het Ledya-hotel

ons bed werd niet opgemaakt

maar het eten heeft wel gesmaakt.

Tot dan verliep de reis zonder ongevallen

toen ben ik gevallen

diep in een ijzeren riolering

het was een goede lering

want Peter had nog gezegd: opgelet

kijk waar ge uw voeten zet

maar er was een verpleegster lief en fijn

die verzorgde me zonder veel pijn.

De weg van Matadi naar Boma was lang

maar nooit waren we bang

de chauffeurs reden fantastisch goed

voor hen, af mijnen hoed.

 

Onderweg kregen wij banaan

dat heeft ons buikje deugd gedaan

met nieuwe moed reden wij door

schokten van links naar rechts, van achter naar voor.

De Inga-watervallen waren voor ons taboe

de machthebbers gaven niet toe

al probeerde Peter alle trukken van de foor

het bezoek ging niet door.

Maar wij namen wraak

op de terugvlucht was het een beetje raak

vanuit de hoge lucht

zagen wij blij en opgelucht

het hele bouwcomplex

staarden perplex.

In Boma trokken wij op zwier

zochten daar zochten hier

want in Boma stond ooit een huis

Karel’ s warme thuis

de zon brandde op onze kop

maar Karel gaf niet op

en is het niet zo mijn lieve kind

dat wie zoekt die vindt?

Meegebrachte foto’s vormden het bewijsmateriaal

voor hen, voor ons allemaal.

Opnieuw bezochten we een postkantoor

gingen er snel vandoor

op dit uur geen postzegels te koop

kaartjes versturen: wat een valse hoop.

Stations doen we niet meer, dus naar de kathedraal

daar zongen ze mooi als een nachtegaal.

Die oudste kathedraal

was er een zonder pracht of praal

simpel in elkaar gevezen ijzerwerk

een eenvoudige stille kerk.

Plots een boom, een reuzenboom

een boom als een droom

met open mond stond ik te gapen

de boom waarin Stanley heeft geslapen

Stanley de ontdekkingsreiziger, de avonturier

ja, die was eens, ooit, hier

ben binnenin de boom een kijkje gaan nemen

plaats genoeg zelfs voor uitgestrekte benen.

Na een uitgebreid lekker buffet

was iedereen moe, dus snel naar bed.

Na een mini-ontbijtje

met een perfect gebakken eitje

zouden we toch postzegels kopen

de post was vanaf zeven uur open

dat had men ons plechtig beloofd

heeft iemand dat één seconde geloofd?

 

 

 

Wij zijn een delegatie

in Boma dus ontvangst met gratie

door de burgemeester himself: een stoere vrouw

zeg dus niet te gauw…

Het bezoek aan de Primus brouwerij

maakte ons superblij

uitgedost met spiksplinternieuwe veiligheidskledij

bezochten wij eerst de bottelarij

duizenden flessen schoven voorbij

allen netjes op een rij.

De brouwerij is een modelfabriek

al brouwen zij geen kriek of lambiek

maar Mutzig en heel veel Primus

van mij hiervoor een dikke kus.

Wij kregen zelfs te eten

dat zullen onze chauffeurs hebben geweten

want ons ander middagmaal

daarmee mochten zij aan de haal.

Plots een groot zwart machine

nog nooit van dichtbij gezien

het ging op en neer

pompte olie op, keer op keer.

Het Mangrove-hotel, ooit pure schoonheid

vervulde mijn hart met droefheid

een prachtige plek bij de oceaan

nu kompleet verwaarloosd, vergaan.

Ongestoord slapen in het hotel Carrefour

was eigenlijk een hele krachttoer

och, ik weet niets is perfect

maar zovele dingen tezelfdertijd defect

de lamp, de douchekop, de wasbak, de waterkraan

een handige Harry heeft hier een druk bestaan.

De zware generator ronkte de ganse nacht

maar kom, het bed was goed en zacht.

In het militaire kamp Kitona

was er een prof

een échte échte prof

zijn uitleg over ebbe en vloed

was super goed

we luisterden met open mond

hoe die Congo-stroom in de oceaan komt

een boeiend verhaal

gebracht met summier didactisch materiaal.

Ik nam wat oceaanwater mee

dat maakte mij zeer tevree.

We wandelden door het dorp van de sergeant

namen hier en daar een kind bij de hand

symbolisch gaven wij hen wat van onze overvloed

vertrokken dan voorgoed.

De weg naar Vista was vol waterplassen

betekend nadien zeker de auto’s wassen.

We beklommen een oude vuurtoren

zijn nutteloze charme kom mij wel bekoren.

Een rood vliegmachine

klein lief charmant om zien

vloog ons veilig naar Kinshasa-stad.

Dan genieten van een proper warm bad

en lekker bereid eten

het leven kan goed zijn, zeker weten.

Op de proefboerderij even slikken

een kippenkwekerij zonder kippen

even erg als een station zonder treinen.

Alles stond weg te kwijnen

kapot de veevoeder- confituur- en conservenfabriek

het maakte mij bijna ziek
maar toen kwamen de kindjes aangelopen

mijn hart begon opnieuw te hopen

ze zongen een liedje

weg mijn kleine verdrietje

op een twee drie zonder veel kabaal

leerden zij onze Nederlandse taal

Frère Jacques werd broeder Jacob

een voorbeeld voor  onze Belgische Franstalige top.

Lekkere picnik aan de Congo-stroom

met bier en vrienden: een droom

daarbij zon, muziek en dans

in mijn leven slechts éénmaal zo’n kans.

Ik kocht voor twee dollar een hoed

daarmee de verkoper blij en zoet.

Dan verder naar het volgend project

was wel een heel lang traject.

De familie Zeta heeft heel veel land

we leerden hoe men maniok plant

ik proefde een kleine rode aubergine

was helemaal niet naar mijn zin.

 

Zo, beste vrienden,

tot hier mijn “kort” overzicht

er rest mij nog één plicht

U allen danken voor wat is geweest

iedere dag eigenlijk een feest.

Aan de chauffeurs een dikke dank u wel

ze reden stipt, correct, zelden te snel

tien dagen lang stonden zij paraat

stonden ons bij met woord en daad

 

reden veilig zonder één accident

we zijn super content.

 

Maar vooral

bovenal bovenal

een super superdank aan Peter

niemand doet dat ooit beter.

Voor zijn organisatietalent heb ik geen woorden

hij loodste ons naar bijna onbereikbare oorden

hij onderhandelde dirigeerde superviseerde

gaf méér uitleg dan de grootste geleerde

gaf inzicht in het ontwikkelingsmechanisme

klaar, duidelijk zonder cynisme

geen seconde liet hij onbenut

onvoorstelbaar wat hij gaf als input.

Hij houdt van Congo

niet zo maar zo

maar gepassioneerd

gebiologeerd.

Hij heeft ons geleerd

dat Congo mooi is

merkwaardig veerkrachtig is.

Beste Peter,

In naam van ons allemaal

hartelijk dank en tot een volgende maal!

 

                                            

                                    Nera Redant

                                    Kinshasa , 12/11/2012