Afscheidsgedicht reis Ethiopië

 

 

 

 

Beste reisgenoten, kameraden

ja ja goed geraden

jullie zitten hier gezellig bijeen

maar ik heb het weer aan mijn been.

Na elke reis

heb ik prijs

want als de reis (half) is gedaan

kan ik aan het dichten gaan.

Maar ik doe het graag.

Met een goed gevulde maag

en bijna een stuk in mijne gilet

begin ik ermee.

Stop dus nu alle kabaal

hier komt ons reisverhaal.

In de vertrekhal van Zaventem kwamen we bijeen

een blije groet en drie kussen van iedereen.

Na een ommetje via Parijs

begon voorgoed deze mooie reis.

Een nachtelijk maal met sla en vis

nog een ochtendmaal en we kwamen aan in Addis.

We landden veilig en zonder “boem”

in de stad genoemd de “nieuwe bloem”.

Het deftige Hilton kom je zomaar niet binnen

eerst moet je je bezinnen.

Daarom vooraleer de aankomst te vieren

moet je invullen een hééle resem papieren.

Er was een sjieke trouwpartij

en wij, wij waren erbij.

Toen begon het bezoek der kerken

en het doen van goede werken

zoals het uitdelen van snoep, stylo’s, geld.

Maar wat ons het meest schokte was het geweld

het geduw en gestamp om een stukje zeep

het gebruik van stok en zweep

zelfs door de juf in de klas

alsof slaan van kinderen doodgewoon normaal was.

De eeuwenoude Lucy kon ons wel bekoren

al had ze veel van haar pluimen/beenderen verloren.

In iedere luchthaven controle van kop tot teen.

Ook in een oud museum hadden we het aan ons been.

Al onze bezittingen werden opgeborgen

zo het museum binnen zonder zorgen.

We zagen Haile Selassie onder een grote massieve steen

daar kruipt hij nooit meer doorheen.

We zijn bij de ambassadeur geweest

ontvangen als op een groot feest

een hele lieve man

die enorm speechen kan.

Van Addis vlogen we supersnel naar Bahar Dar.

Wat deden we daar?

We zochten naar de oorsprong van de Nijl

een waterval met stijl.

Op het Tana meer

dobberden we in een bootje op en neer.

We gingen aan land

op een groot groen bebost eiland

bewonderden het mooi geschilderde werk

in de Ethiopische Orthodoxe Kerk.

Daalden daarna weer zachtjes naar beneden

hoewel ikzelf eens hard ben uitgegleden.

De fotografen konden hun hartje ophalen

voor de video moest je echter 300 Birr betalen.

Omdat het verbodene plezant is

filmde ik dan maar de geheimzinnige avondmis.

We zagen kerken op de grond

staarden met open mond

naar massieve kerken in de grond

uit stoere rotsen uitgehouwen

iets anders dan met bakstenen bouwen.

s ‘Morgens vroeg uit de veren

maar dat kon ons niet deren.

Bij ’ t ontbijt liep Jo tegen een lamp

maar dat was geen ramp.

We zagen grote en kleine dieren

muggen, kakkerlakken, mieren

massa’s en massa’s vlooien.

Die konden zich goed ontplooien

kozen hiervoor de fijnste onder ons

Lydia, zij bezit wellicht een velletje zacht als dons.

Heel lang hebben we staan gapen

naar de wilde gekke apen.

Paarden, koeien, ezels, geiten waren steeds van de partij

lopend of grazend op een berg of in de wei.

Luc kende iedere vogel bij naam

hij wordt beslist een ornitholoog met wereldfaam

overal kwam hij bekende vogels én bloemen tegen

en om een grap is hij nooit verlegen.

Zo was er eens een kerk met een klok en een koord.

Toen gebeurde iets ongehoord.

Luc trok aan de bel

veroorzaakte bijna een rel.

Gelukkig kon iedereen er mee leven.

Zijn zonde werd snel vergeven.

Digi onze gids was excellent

steeds lachend, lief en attent.

Merci Digi, merci Digi!!! ( de rode groep zingt in koor).

Ook Bini was heel intelligent.

Ook van hem zijn we zeer content.

Merci Bini, merci Bini ( de blauwe groep zingt in koor).

Wat is nog het vermelden waard?

Heiligen zijn oude mannen met baard.

Er was altijd prachtig zomerweer.

We vlogen in totaal nu al vijf keer.

Iedere morgen eieren bij het ontbijt.

Om te slapen weinig tijd.

Sint Georges heeft lekker bier

dat dronken we met plezier.

Sommige hotels hadden een broertje dood aan kuisen.

Er zijn vele soorten kruisen.

Ze bestaan in goud, zilver of belegd met diamant.

De priester houdt ze in zijn hand

draagt dan een zwarte bril en soms een kroon

spreekt ons toe op zachte toon

vertelt aan ons, al of niet ongelovige Europeanen

over God en zijn brave onderdanen.

Sommige kerken zijn alleen voor mannen.

Het gelijkheidsprincipe is dus nog niet in kruiken en kannen.

Wil je iets meer weten

over het vele lekkere eten?

Hard was het geroosterde brood

de tomaten sappig rood

gratis het water met of zonder gas

een kieken dat een kuiken was.

Wortelen als nagerecht

zijn ook niet slecht.

Speciaal voor ons werd thee gemaakt

dat heeft ons lekker gesmaakt.

De twee gidsen hadden een quiz opgesteld.

We speelden hard

maar niet voor geld

wel voor een zilveren Lalibela-kruis.

Dat kreeg Hassan mee naar huis

hij behoorde tot de beste groep.

Daar in dat theehuis in Lalibela

was het dansen van tralalalala.

We voelden ons daar echt thuis

zongen van ons moeder is niet thuis.

Zelfs Digi zong  van ne haring zonder staart

het was echt de moeite waard.

Nog in Lalibela, raar maar waar

spraken we een Antwerpenaar.

 

Hij werkte voor een grote rederij.

O wat was die man blij

dat hij eens babbelen kon

over dit land en zijn brandende zon.

Ken je het summum

Van Axum?

Wel, drie valiezen die plots waren verdwenen

Gelukkig begonnen de eigenaars niet te wenen.

À propos de vluchten verliepen goed en wel

efficiënt vlot en snel.

Is Ethiopië een mooi land

in het hotel was er steeds wat aan de hand.

O my God

altijd was er iets kapot

geen klink aan de deur

in de muren een scheur

geen stop in het bad

of in het laken een gat.

We klagen of zagen niet

hebben daarom geen verdriet.

Het mooie Gondar en de Simien Mountains ben ik niet vergeten

maar ik wil nu stilletjes aan verder eten.

 

Claire, Rik, Hassan, jullie vormden een tof team

ik wil jullie wederzien

het kan me niet schelen waar

mijn valiezen staan altijd klaar.

Hartelijk dank en tot volgend jaar.

En ook jullie beste reisgenoten

jullie hebben zeker genoten

van dit mooie land.

Geven we mekaar dan nu de hand

laat ons samen klinken

samen nog wat drinken

tot het tijd is om slapen te gaan

en morgen weer verder te gaan.

 

 

 

Addis Abeba, 10/11/2009

 

Nera Redant