Aankondiging nieuwe reis EHSAL HUB

 

 

 

 

Vierenveertig dagen na de mooie reis

was het weer prijs.

Na de Vietnamese en Cambodiaanse bergen (?)

werd het nu Grimbergen

we waren weer bij elkaar.

Het deed deugd, echt waar.

Het restaurant hing vol kerstlichtjes

die schitterden boven onze blije gezichtjes.

De mosselen waren overvloedig en fijn

meer hoeft dat niet te zijn.

Ook de steak was ok

En er waren frieten a volonté.

Tine verkocht lekkere advocaat

voor smullen is het nooit te laat.

Koffie, dessert en lekkere wijn

verhoogden nog het culinaire festijn.

Lea’ s album werd zéér geapprecieerd

daarom hartelijk gefeliciteerd.

Toen werd het hoog tijd voor de aankondiging

de jaarlijkse verrassing

waarheen de nieuwe reis

waar ligt ons volgend paradijs?

Rik daalde neer van op de hoge trap

in zijn hoofd de lang verwachte boodschap

stralend zijn gezicht

alle ogen op hem gericht.

De spanning was te snijden

klare taal niet langer te vermijden.

Maar, o wee, voor het eerst in 20 jaar

wisten ze niet naar waar

kenden ze niet echt de bestemming.

Bedrukt onze stemming

wordt het zwart Afrika, Nepal, Iran

of toch het onbekende Oebekistan?

Zijn we zo verwend geraakt

dat geen enkele plek goed genoeg smaakt

zijn de hotels en bussen plots allen te klein

of is het omdat we met te velen zijn?

De leiders blijven vlijtig verder studeren

alle mogelijkheden uitproberen

daarom geen verdriet of geween

binnen 14 dagen weten ze beslist waarheen.

Het brave reizigersvolk morde niet

weende of knorde niet

maar begon duchtig te speculeren

met kanscijfers te jongleren

behield zijn blind vertrouwen in de bekwame organisatoren

en kijkt nu, nieuwsgieriger dan ooit tevoren

naar zijn mailverkeer.

Plots, op een keer

staat daar

“We gaan naar...”