Afscheidsgedicht reis Peru

Beste vrienden allemaal,

 

welkom op dit middagmaal

ons laatste middagmaal

Het reizen is gedaan

weldra zullen w’ op Vlaamse bodem staan.

Het was een prachtige reis

kleurrijk, nikske grijs.

We hebben vele dingen meegemaakt

kreten van verwondering geslaakt.

Het begon in Zaventem.

Elkeen groette met blijde stem.

De vlucht verliep prima

na 12 uur vliegen waren we in Lima.

Een eerste maal op restaurant

en vooraleer te wennen aan het land

eerst nog Belgische friet met kiek

zo wordt niemand ziek.

Mami Panchita’s hotel

beviel ons goed en wel.

In Arequipa was geen water

Dus wassen was voor later.

Dank zij d ‘hete vulkaan

mochten we zwemmen gaan

in heerlijk water warm en blauw.

Dat vergeet ik niet gauw.

Echt, mijn eerste zwemles zal ik niet vergeten

het was vreselijk zweten

niet van het warme water, wél van de schrik.

Toch gaf het me een enorme kick.

We bewonderden het bevroren Inca-meisje.

Zij zag er minder lekker uit dan een ijsje.

We toerden twee dagen in de Colca-vallei.

Ontelbaar d’ alcapa’s in d’ eindeloze wei.

Aan tafeltjes netjes op een rij gezet

aten we warm en koud buffet.

Bij Caritas, ons eerste project

was de ontvangst perfect.

De directeur had heel wat te vertellen

deed het met grafieken en tabellen.

We mochten vele vragen stellen

kregen een drankje in laagjes wit en rood

en een bedankingscadeau vreselijk groot.

We zijn hen dankbaar en ook blij

          maar kregen een probleem erbij:

hoe dit zonder breken huiswaarts krijgen

om van de extra plaats in de valies nog te zwijgen.

Daarna hebben we een grote feestmarkt bezocht

wederom van alles gekocht

Het Titicacameer heeft ons gecharmeerd.

We hebben veel bijgeleerd:

hoe je een drijvend eiland maken moet

koken in een pot zwart van roet

leven zonder elektriciteit

enkel op het ritme van de tijd.

Ik wil niet overdrijven

maar er bestaan eilanden die drijven

gemaakt enkel en alleen van riet

en anders niet.

We bewonderden Inca-sierraden van goud

en wandelden langs mijnen vol met zout.

We zagen de Machu Picchu

Klommen heel hoog tot boven toe.

Hebben vele cadeautjes gekocht

en allerhande kerken bezocht.

Deden mee met een groot Indiaans feest

waar ze dansten om ter meest.

Namen twee binnenlandse en twee internationale vluchten

bewonderden zo de blauwe luchten.

Eentje vergat haar GSM

maar hij kwam terug met een taxi : daar heb je hem

Eentje deed niks anders dan schrijven

hij wou absoluut in Peru blijven

want wie schrijft

die blijft.

Eentje speelde bedrijvig met haar video

of nam een foto, een foto, een foto

Eentje speelde voor ons bankier

deed het met veel plezier

deed het perfect.

Daarvoor ons groot respect.

We gingen trap op, trap af

elkeen bijna bek af.

De twee oudsten wil ik loven

zij waren meestal als eersten boven.

Kleine vrouw of stoere bink

elkeen was flink

De thee van cocablaadjes groen en zacht

gaf ons steeds nieuwe kracht.

Ja, verboden of niet

coca is beter dan wiet.

Ook al was er zon, koude, wind en regen

nooit viel het weer echt tegen.

We hebben genoten van de Inca-cultuur

En evenzeer van de Peruaanse natuur.

Bij de Indigenas

aten we papas

dronken van hun maisbier

hadden veel plezier.

en mochten samen met hen zingen

kochten van hen allerlei kunstige dingen.

Bij Heidi, een Duits restaurant

was het eten naar onze tand,

dronken er heel veel lekkere wijn.

Ja Heidi en haar baas mogen er zijn.

In Cusco, en pracht van een stad

hadden we op zaterdag tijd zat.

We gingen overal naartoe

werden zo doodmoe.

De taxichauffeurs rijden daar als halve zotten

wilden ons steeds bedotten.

Bij iedere taxireis

was het discussiëren over de prijs

we bleven kalm en wijs

betaalden enkel de afgesproken prijs.

De folkloristische dansen vol ritme en zwier

brachten ons veel plezier.

Wees een heer in het verkeer

was in Lima niet aan ons besteed

zo wild dat ook daar onze chauffeur reed

het was zoeken

in alle straten en hoeken

naar een micro-financierings klant die met sterke handen

uit honderden oude autobanden

schoenen groot en klein maken kon

of zelfs een rubberen vat of ton.

In een ander atelier speelden we een lied

op stokjes van bamboeriet.

Op onze laatste wandeltocht in Lima

dronk ik Pisco met witte cola

liet het glas vallen op de grond

maar kreeg een nieuw terstond.

O ja deze morgen stond de champagne klaar

want eentje werd 68 jaar.

Zo, beste vrienden al tesaam

de reis is gedaan

we moeten naar huis toegaan.

we doen de boeken toe

zeggen vaarwel Peru

en waar je ook ga of kome

 

 

 

Vaertwel ende levet scone”.

 

De kleinste, zwartste van de blije reizigersbende.

 

Peru 28 april-14 mei 2008

Quito,  14 mei 2008

Nera Redant