Afscheidsgedicht reis Zuid-Afrika

 

 

 

 

Beste vrienden,

 

 

Twintig oktober, tien uur in de morgen

elf man zonder zorgen

met valiezen zwaar

vertrekkensklaar.

We vliegen naar Zuid-Afrika

ja, ja, ja.

Maar eerst nog in de Londense luchthaven

in café Nero de dorstigen laven

én nog zes uur geduldig wachten.

Shoppen en slenteren doet het leed verzachten.

Vlucht en landing verliepen prima.

Zie daar staat de lieve Tanja.

Ook ons busje staat vertrekkensklaar

Charles, Emily, een prachtig paar

zullen ons 23 dagen lang begeleiden.

Na een dagje rijden

worden voor het eerst de tenten opgezet.

O, wat een dolle pret

Charles heeft het ons goed geleerd

Zo verloopt alles gesmeerd.

Voor de tweede maal verlies ik mijn oorring.

Stom, het was een mooi zilveren ding.

Zestien dagen lang was hij zoek

Maar Charles toverde hem uit een of andere hoek

Dank u Charles, dank u zeer

ik vergeet u nooit meer.

In het Krugerpark zagen we leeuwen

lui en vadsig geeuwen

twee luipaarden heel actief paren

en alle toeristen maar staren…

Gratis porno-cinema

Dank u, dank u  Zuid-Afrika.

We zagen buffels lopen

Impala-bokken met hopen

dikke olifanten

plechtstatig lanterfanten

een neushoorn bij valavond water drinken

krokodillen onder water zinken.

Omdat we stil waren geweest

zagen we het meest gevaarlijke beest:

een hyena die dronk bij de waterplas.

Als dat geen sensatie was!

Ook de giraffen maakten ons blij

en de vele koeien op de wei

Op een natte vrijdagmorgen een slipper van formaat.

Iedereen direct paraat.

Met man en macht en volle kracht

werd het trekken en sleuren.

Toen geschiedde een wonderlijk gebeuren:

dank zij Charles, de stoere vent

verliep alles als een fluitje van een cent.

Plots op een avond regen bliksem donder

wonder boven wonder

droog bleef onze tent van binnen.

Maar de was konden we herbeginnen.
Charles en Emily kunnen prima koken.

Samen heerlijk vuurtje stoken.

Bij iedere tocht, licht of zwaar

stond  het eten altijd klaar.
Stoofvlees, rijst, kip en wijn

alles mocht er zijn.

We hebben bergen beklommen

in vele zwembaden gezwommen

gevaarlijk hoge ladders bestegen

getoerd op hobbelige wegen

een Zoeloe- en Xhosa-dorp bezocht

vele cadeautjes gekocht.
We hebben gefilmd en gefotografeerd

en onszelf op ijsjes getrakteerd.
Wat hebben we nog gedaan

welke ervaringen nog opgedaan?

Dat het om zes uur donker is

dat uren in het busje zitten vermoeiend is

dat een Zoeloe-bruid elf koeien kost

Amarulla lekker smaakt, ook zonder dorst

dat het zalig kuieren is langs het strand

en 4 BEF is 1 Rand.

In de warenhuisketen Spar

reden we met de winkelkar

stonden net als bij ons tussen de massa

rijtje schuiven aan de kassa.

Op café biljarten

iets voor vrolijke harten.

Witte bol, zwarte bol

halve of volle bol

recht in een of ander hol

sjonge sjonge, wat een lol.

In Key Mouth ontbijt met meloen.

Wat heeft een mens nog meer vandoen?

 

O, ja wandelend langs de grote baan

vrijgezel met Beach Buggy aan de haak slaan.

Het duurde slecht één enkele stond

of het roddelnieuws was het ganse dorp rond.

We bezochten en Xhosa-klaslokaal

werden rondgeleid in een hospitaal

leerden over hun besnijdenis-ritueel

proefden zure pap met mais-meel

dronken en dansten in een lokaal café.

De zwarte jeugd deed vrolijk mee.

Aan de Wild Cost joggen aan het strand

mooie schelpjes zoeken in het zand.

Hoog op een bergtop

deden we een paparazzi-fotostop

Dirk, Stijn en Veerle poseerden als een leeuw.

Perfect, alleen ontbrak gebrul en geschreeuw.

We zagen de struisvogels domme dingen doen

En dronken plaatselijke cider met citroen.

Omdat de remmen het niet meer deden

zijn we naar een Mercedes-garage gereden.

Een goed afgelopen avontuur

met extra tijd tot dertien uur.

Eén groep dook het dolfinarium binnen

de anderen verzetten met wandelen hun zinnen.

Voor onze Bengi-springende Bart

supportenden we luid en hard.

We kregen waar voor zijn geld

Bart: onze echte held.

Steeds was het geluk aan onze kant

Want wat zagen we aan Zuid-Afrika’s mooiste strand?

Je mag één keer gissen

Springende dolfijnen en spuitende walvissen.

Op Robbergeiland vond de groep 101 robben langs de weg

Ikzelf, helaas had pech.

Door moeheid overmand ging ik niet mee

genoot dan maar van zicht op zee.

Ik mocht twee rondjes op een struisvogel rijden.

Zo kon ik elkeen verblijden.

We zagen koetjes en kalfjes lopen

Sliepen soms met de frigo open.
De gids in de grotten kon mooie liedjes kwelen

En op de stalagtieten tam-tam spelen.

 

Zo, beste vrienden

de 23 dagen zijn zo voorbij gevlogen.

En dit is niet gelogen:

het was een prachtige tijd

met ruimte voor persoonlijke flexibiliteit

met veel wandelen en stappen

en veel Afrikaans klappen.

We hebben heel wat meegemaakt

vele kreten van verwondering geslaakt

de Big Five en nog veel meer gezien.

Deze reis verdient een tien op tien.

 

Charles en Emily

 Je moet niet treur nie, je moet nie ween nie.

Wellicht zien w’elkander nooit meer weer nie

maar vergeten doen we u nooit nie

Jullie zijn een prachtig paar.

Altijd zorgend en lief voor elkaar.

Dank zij jullie kunnen we nu gelukkig en voldaan

veilig en gezond weer naar huis toe gaan.

De reis verliep zonder mankementen

Slechts één probleem: Emily’s ligamenten.

Maar door een straf en stevig verband

was zij snel weer aan de beterhand.

De goede chauffeur Charles reed rustig over de Zwartberg-pas

veilig zonder veel gas.

Dank zij hem hebben we veel en lekker gegeten

en ook veel stof gevreten.

 

Beste vrienden allemaal,

ook voor jullie en grote dank u wel.

Jullie benen waren onvermoeibaar snel.

Maar desondanks niet al te min

haalde ik jullie wel in.

Dank u wel om op mij te wachten

jullie blijven altijd in mijn gedachten.

 

Beste Tanja

Voor u straks een dikke kus.

Jij was niet alleen de mooiste en de liefste van de bus

maar je barstte ook van energie en talent.

We zijn vreselijk content.

Je leerde ons van Zuid-Afrika houden

zijn wilde dieren, parken, wouden.

Je opende ons hart voor zijn vele soorten mensen

Hun geschiedenis, hun toekomst, hun wensen.

Baie dankie, baie dankie.

 

Kaapstad, 11/11/2007

 

Nera Redant