Afscheidsgedicht reis Zuid-Cyprus

 

 

 

 

Beste vrienden allemaal,

stop nu even het kabaal

hou eventjes uw mond

want dit is onze laatste avondstond

morgen is het met ons gedaan

in Zuid-Cyprus wel te verstaan.

Bij deze reis van de bovenste plank

past een woordje van dank

vooreerst voor de Stichting Lodewijk de Raet

die ons bijstond in woord en daad

met uitleg van a tot z en van z tot a

met vergadering ervoor, vergadering erna.

Maar vooral een woord van dankbaarheid

blijheid en tevredenheid

om wat ons Eleonora voor ons deed.

Voor ons babbelde ze zich in het zweet

en och ja, ra ra ra

slank en groot is onze Eleonora

met haren lang en blond

is dat hier wel gezond?

Een rasechte Hollandse sapperloot

getrouwd met een Cyprioot

leuk, tof, plezant

voor ons dubbel interessant

want ze kent ons, ze kent hier

dus twee keer plezier.
Een gidse met gevoel voor taal

ze spreekt het allemaal

Nederlands in alle variaties

Hollands en Vlaams in alle tonaties

daartussen Engels, Frans, Cypriotisch

en toch wordt het nooit chaotisch.

Dank ook aan de buschauffeur eerste klas

hij reed steeds keurig in de pas.

Slechts één keer was het bijna prijs

klonk in de bus héél luid:”Kyrië Eleïs”.

Ook dank aan Jackie, onze toeverlaat

van s ‘morgens vroeg tot s’ avonds laat.

Un grand merci pour Socrates, Eleonora’s lieve man

omdat hij zo goed werken kan:

op groene maandag eten bereiden

met de extra gids rondrijden

hij leidde ons door berg en dal

al over de grote waterval

plukte verse mandarinnekens

behandelde ons als koninginnelens.

Wat hebben we allemaal gezien

van s ‘morgens acht tot s’ avonds tien

met of zonder bus

op onze tocht door ’t mooie Cyprus?

Berg op berg af

trap op trap af

kloosters en kathedralen

bruisend van bijbelse verhalen

stoffen doekjes aan de bomen

om zo je wensen uit te laten komen

wind, sneeuw, zon en zee

de tempel van Afrodité.

We zagen de groene lijn

deed ons héél veel pijn.

Maar het treffendste moment

was het oorlogsmonument

met zwartgeklede vrouwen

die zo intens rouwen.

Luister even naar diegenen die wenen

om hun geliefden die verdwenen.

What is “ a missing person? ”

“A missing person is a living person without a body

A body without a soul

A voice not heard but always there

A memory refusing to go away”.

Wat hebben we nog bezocht

op alwéér een andere dagtocht?

Het gebergte Troödos

het huis van Dyonisos

het klooster van Neophytos

de kerk van Nicolaos.

Wat hebben we bijgeleerd

gefilmd, bewonderd, gefotografeerd?

Basilieken

mozaïeken

acropolissen

necropolissen

zes-zeven Byzantijnse kerkjes

met fresco’s als hemelse meesterwerkjes

Johannesbroodboommeel

en een middeleeuws kasteel.

Elke avond kregen we een supermaal

gaande van inktvis tot garnaal

van appels tot meloenen

vlees teveel om op te noemen

en dan het uitgebreide dessertenbuffet

zoet, zalig, lekker, super tot en met.

Vandaag, als laatst bezochten  we Limasol

gingen helaas niet uit de bol

al was er ook carnaval

en beslist een gemaskerd bal.

Veel van dit alles zullen we vergeten

later niet meer weten.

Maar dit zullen we onthouden

Cyprus: een land om van te houden.

Dank lieve vrienden allemaal

laat ons genieten van dit gastenmaal

we zeggen elkaar geen vaarwel

maar tot wederziens, ooit, ergens, hier, in de hemel of in de hel.

 

                                                                  

 

Pafos, 18 maart 2005

 

Nera Redant